Akıp giden zaman

Kagan iki buçuk yasında oldu :) zaman. O kadar hızlı geciyor ki.. Şimdi sabahları onun öpücükleri ile uyanıyorum, dünyaya bedel o öpücükler.. O kadar sevgi dolu ki.. İçinde beslediği o sevgiyi ben mi içine işledim, allah vergisi mi, mizacı mı hiç bilemeyeceğim. Anne oğul olarak oldukca eglenceli bir çift oldugumuzu söyleyebilirim. Eskiden tasıdıgım pek cok endiseyi artık tasımıyorum, daha rahatım, kendımı guvenim daha cok, oglumu daha iyi tanıyorum ve hepsinden önemlisi önsezilerime hiç olmadığı kadar cok guveniyorum. Gunlerimiz genelde sokaklarda geciyor diyebilirim. Beyfendi pek bebek arabası kullanmıyor " kagan yuruyecek" mişmiş öyle diyor.. Dil gelişimi henüz tam olarak oturmadı fakat benim tembel tenekem her gün biraz daha acılıyor. Her gın bir kelime daha.. Bunları izlemek cok keyifli , rabbime şükürler olsun ki bugunleri görebildim, tadını cıkarta cıkarta onunlayım.. Son zamanlardaki olayı iş makineleri.. Kitaplar aldık, oyuncaklar aldık aldık aldık .. Hiç birisi sokaktaki inşaatlar kadar cazip gelmedi tabiki.. Arabada yanımda kagan yokken bile bir kepçe gördügümde heyecanlanıp seviniyorum.. Bu da bir cesit manyaklık işte.. Şu sıralar ikimizde hastayız.. Bronşit olup oğluma sattım ama neyse ki kaganı basında yakalayıp hemen doktorla tedaviye basladık abartmadan gecti.. Haziran ayında kaganın 2 yas dogumgununu yaptık gayet güzeldi :) oradan fotolar ekleyecegim. Bu yaz bodrumdaydık.. Bizim essek tam bir balık.. Evden kacıp havuza gidiyor devamlı zor yakalıyoruz.. Öyle hızlı kosuyor ki.. Şimdilik bu kadar daha sonra uzatmadan yine yazmak üzere..